Cash-for-car: de electorale keuze van Didier Reynders (MR)?

Tim Gijbels, de Nederlandse student die de interviews heeft afgenomen waarop we ons baseren voor dit vervolgverhaal #Mobiliteit2019, heeft meermaals geprobeerd een afspraak (of toch minstens antwoorden) te pakken te krijgen bij de Franstalige liberale partij, de MR. Tevergeefs.

Spijtig voor een partij die niet alleen de eerste minister van dit land levert (Charles Michel), maar ook de federale minister bevoegd voor vervoer en mobiliteit, François Bellot…

Neen aan de kilometerheffing!

“Wij zijn tegen de kilometerheffing!”, zo klonk het bij Charles Michel aan de vooravond van de verkiezingen van 2014, toen hij nog voorzitter van de MR was. “Naast het aspect van de privacy die bij zo’n systeem in het gedrang komt (door de geolokalisatie), willen wij niet dat werknemers die met hun eigen wagen naar het werk rijden of gezinnen die de kinderen naar school voeren hiervan de dupe worden. Hiermee tref je ook mensen uit landelijke gebieden die naar de stad moeten om er te gaan werken maar geen efficiënte alternatieven op het vlak van openbaar vervoer hebben. Trouwens, die kilometerheffing bestaat eigenlijk al via de hoge accijnzen op brandstof. Zo’n heffing waar de werknemers voor opdraaien, zou een extra werkloosheidsval vormen omdat verplaatsingen er een stuk duurder door worden.”

Op dat punt is de MR sindsdien niet van mening veranderd want François Bellot herhaalde die argumenten enkele maanden geleden nog in een interview aan La Libre Belgique.

Cash-for-car, een idee van Didier Reynders!

Ook al is het zeker niet de bedoeling om de “werknemers die met hun eigen wagen naar het werk rijden” te treffen, toch is het wel een optie dat zij hun bedrijfswagen (voor zij die er één hebben uiteraard) zouden kunnen inruilen tegen extra nettoloon.

Dat werd voor het eerst geopperd door Didier Reynders tijdens de begrotingscontrole van oktober 2016: “Al jaren gaan de bedrijfswagens over de tong. Op onze wegen rijden er zo ongeveer 400.000 rond. Ik heb voorgesteld – en de regering heeft daarmee ingestemd – dat werknemers met een bedrijfswagen de keuze zouden krijgen om die in te wisselen tegen een hoger nettoloon. Dat voordeel zou namelijk goed zijn voor gemiddeld 450 euro per maand. Ik weet dat er in Brussel nogal wat jongeren zijn die liever wat meer loon dan een wagen zouden krijgen. Als we dat voordeel in natura zouden kunnen omzetten in loon, zou dat de mobiliteit, het milieu maar ook en vooral de koopkracht van de mensen ten goede komen.”

Kwatongen zullen hierin niet meer zien dan een electorale zet van een Didier Reynders die de ambitie koestert om minister-president te worden van het Brussels Gewest…

Nauwelijks enkele dagen later nuanceerden zowel Didier Reynders als Charles Michel die woorden al. “Als mensen beslissen om hun bedrijfswagen in te leveren, krijgen ze een mobiliteitsloon aangeboden. Dat kunnen ze gebruiken voor een hele reeks andere vervoersmethodes met alle bijhorende voordelen die nu al bestaan. Ze kunnen ook kiezen voor zuiver nettoloon. De 450 euro waarvan sprake zijn gewoon het gemiddelde van wat het voordeel ‘wagen’ vandaag uitmaakt.”

Fiscaliteit gebaseerd op de Ecoscore?

Terwijl de MR zowel in Brussel als in Wallonië pleit voor een belastingstelsel in de lijn van wat sinds kort in Vlaanderen bestaat (om schonere auto’s te promoten, zoals hybride en elektrische versies), heeft de Brusselse MR al enkele concretere voorstellen gelanceerd.

“In 2014 kreeg het Brusselse wagenpark een gemiddelde Ecoscore van 57 op 100. Wij stellen voor dat iedere eigenaar van een wagen met een score boven dat cijfer minder belastingen moet betalen”, aldus MR-fractieleider in het Brusselse parlement Vincent De Wolf. “Door die hervorming, eigenlijk een kwestie van gezond verstand, zullen de koopkracht en de levenskwaliteit van de Brusselaars erop vooruitgaan terwijl er slechts 56 miljoen euro aan inkomsten verloren zouden gaan, of 1,7% van het budget van het Brussels Gewest”, verzekert hij nog.

Zal dat voorstel, dat dateert van eind augustus 2016, niet – op z’n minst gedeeltelijk – overlappen met het meerderheidsakkoord (uit juni 2016) over de invoering van een lage-emissiezone in Brussel? De vraag blijft open…