Frank Van Gool (Renta): “Mobiliteitsvergoeding: what’s in a name…”

De Ministerraad heeft het voorontwerp van de mobiliteitsvergoeding goedgekeurd en dat bevat nauwelijks verrassingen. Inhoudelijk is het de cash for car regeling die eind juni al werd aangekondigd. Algemeen Directeur van Renta, Frank Van Gool geeft zijn onverbloemde mening over dit onderwerp.

“De kogel is dan toch (al half) door de kerk geraakt voor de cash4car. Afgelopen vrijdag keurde de ministerraad de teksten in eerst lezing goed. Het is een bevalling geworden om u tegen te zeggen: liefst 11 maanden zijn verstreken sedert de eerste aankondiging door de regering. Er moest een consultant aan te pas komen en de argumenten en voorstellen van de sociale partners en mobiliteitsverenigingen werden goeddeels naar de prullenmand verwezen.

“Nieuwe naam”

Het kind heeft in extremis een nieuwe naam gekregen: de mobiliteitsvergoeding.Toegegeven, daarmee houden onze beleidsmakers nog een slag om de arm om een écht mobiliteitsbudget in te voeren. Al blijft het gaan om een inruilvergoeding voor de bedrijfswagen waaraan geen enkele voorwaarde tot spenderen aan mobiliteit wordt gekoppeld. Enkel het feit dat de werknemer (sorry bedrijfsleiders en zelfstandigen, iemand die niet onder gezag werkt is uitgesloten) geen aanspraak meer kan maken op andere woon-werkvergoedingen zou hem in zekere zin ‘verplichten’ om het toegekende bedrag aan mobiliteit uit te geven…

“De Raad van State kan nog stokken in de wielen steken”

Hoe zeker zijn we dat u vanaf 1 januari 2018 écht de sleutel van uw teerbeminde bedrijfswagen kan inleveren bij uw werkgever? Vooreerst kan de Raad van State nog stokken in de wielen steken. Naar analogie met het verworpen wetsvoorstel om de ecocheques om te vormen naar cash, bevat dit wetsvoorstel een ongelijkheid. Het is een beetje technisch, maar fiscaal/sociaal kan de overheid maar uitzonderingen (lees: lagere) bijdragen toestaan op een extra legaal voordeel als ze deze afdoende redelijk en objectief verantwoordt. Het feit dat een toegekend voordeel een bepaald doel dient is acceptabel. De bedrijfswagen dient duidelijk een doel. Maar de cash4car vergoeding an sich niet omdat er geen enkele voorwaarde aan wordt gekoppeld. Afwachten dus nog.

Stel dat de Raad van State toch groen licht geeft, dan moeten werknemer en werkgever in volledige vrije wil akkoord gaan. Niemand is dus verplicht.

“Ik denk dat ik nog even met mijn bedrijfswagen blijf rijden”

Nu wil u voor uw situatie de rekening maken natuurlijk; wacht, er zijn nog een paar voorwaarden (die we hier wat vereenvoudigd weergeven) zo moet uw werkgever al 3 jaar een systeem van bedrijfswagens hebben lopen en moet u zelf sedert minimum een jaar met een bedrijfswagen rijden (een personenwagen, bestelwagens tellen niet mee): u neemt de catalogusprijs op dezelfde basis als voor de berekening van uw VAA, vermenigvuldigt deze met 17,14% als u geen tankkaart heeft en met 20,57% als u wél een tankkaart heeft. Deel dat door 12 en u krijgt het bruto maandbedrag van de vergoeding. Een auto van 30.000 euro mét tankkaart levert dus 514,25 Euro op. U blijft wel het bestaande VAA betalen. Stel dat het een diesel is die 110 gr CO2-uitstoot, dan wordt u belast op 167 euro, aan een marginale aanslagvoet van 50% houdt u dus netto per maand (514,25-167/2)= 430,75 Euro over. Uw werkgever betaalt nog ongeveer 25 euro solidariteitsbijdrage RSZ per maand en moet er rekening mee houden dat de vergoeding slechts gedeeltelijk fiscaal aftrekbaar is, ongeveer zoals dat voor de auto het geval is (75% op de vergoeding+40% op het VAA).

Nog even melden dat de catalogusprijs jaarlijks geïndexeerd wordt, maar dat voor de rest de mobiliteitsvergoeding een vast gegeven is. Met andere woorden, maakt u promotie of komt u in een functie terecht waarbij een duurdere wagen hoort, dan vangt u naast het net. Maar u kan in overleg met uw werkgever te allen tijde terug overschakelen op een bedrijfswagen natuurlijk. En een jaar later heel de omruilcinema zo gewenst nog eens over doen.

Ik denk dat ik nog even met de mijne blijf rijden.”