Bedrijfswagen: hoezo, omstreden?

DSC_1409En hop, daar is de bedrijfswagen weer! In De Tijd lezen we vandaag: “Omstreden bedrijfswagen populairder dan ooit.” Daarna volgen de obligate cijfers uit een al even obligaat onderzoek. Deze keer van het adviesbureau Hay Group, dat ons voorrekent dat er vorig jaar in totaal 650.000 bedrijfswagens in ons land rondreden. Niet dus. Het zijn er – met de zelfstandigen bijgerekend – 1,1 miljoen (gegevens FEBIAC). En dat op een totaal wagenpark van 5,6 miljoen wagens in België. Dergelijke cijfers nuanceren het woord “omstreden” behoorlijk. Ik zou het eerder bij alleen “populair” houden, eventueel met het woord “immens” ervoor. Maar dat werkt niet als krantentitel omwille van geen controverse. Dus mag “omstreden” de debatten openen. Even later gevolgd door “critici”. Wie dat zijn, wordt niet meteen duidelijk bij lezing van het artikel. De redacteur zelf misschien? Het is een oud trucje waar ik me als redacteur in het verleden ook wel aan bezondigd heb. “De mensen zeggen …” of “Men beweert …”, als vehikel voor de eigen mening.

De Belgen zijn dus behoorlijk verknocht aan hun bedrijfswagen. Zij die er geen hebben vanzelfsprekend niet. Voor hen is het een doorn in het oog. Een vorm van fiscale discriminatie zelfs.  Want die bedrijfswagen wordt volgens hen zwaar “gesubsidieerd”. Dat die bedrijfswagen minder belast wordt dan lonen, dat is nogal wiedes. Daarom is hij ook zo populair. Dat heeft hem groot gemaakt. Maar hij blijft een gulle schenker aan de schatkist: voordeel alle aard, solidariteitsbijdrage en alle andere taksen die van toepassing zijn op iedere wagen die hier verkocht en ingeschreven wordt. Alle personenwagens in België zijn goed voor een jaarlijkse fiscale opbrengst die tegen de 15,7 miljard euro aanhikt. Je moet geen genie zijn om te berekenen dat de bedrijfswagen dus ieder jaar om en bij de 3 miljard euro opbrengt voor de Staat. Hetzelfde kan niet gezegd worden van een hele rist andere voordelen die kunnen (of konden) rekenen op een fiscaal gunsttarief: zonnepanelen, pensioensparen, studiebeurzen, sociale woningen, ecocheques, huursubsidies, kinderopvang, zorgpremie, … de lijst van fiscale toegiften is schier eindeloos. Met weinig of geen return voor de Staat. Pure subsidiëring dus. Als het fiscale gunsttarief voor de bedrijfswagen in vraag gesteld wordt, dan is het alleen maar fair om dat voor alle voordelen te doen. Wedden dat maar weinig “critici” die Doos van Pandora durven openen? Het zou zowaar een objectief debat worden op basis van feiten. Een heel ander universum dan krantenartikels met foute cijfers en tendentieuze koppen.